s.

dignity of a high priest, pontificate;
hierarchy.

Warning, the forms presented in the tables below may not be evidenced in classical texts. The hypothetical forms will soon be indicated as such.
Singulier Pluriel
nominatif քահանայապետութիւն քահանայապետութիւնք
accusatif քահանայապետութիւն քահանայապետութիւնս
génitif քահանայապետութեան քահանայապետութեանց
locatif քահանայապետութեան քահանայապետութիւնս
datif քահանայապետութեան քահանայապետութեանց
ablatif քահանայապետութենէ քահանայապետութեանց
instrumental քահանայապետութեամբ քահանայապետութեամբք